ပွစိပွစိပြောတတ်တာ မကောင်းဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ

တစ်ယောက်တည်းစကားတွေရေရွတ်တတ်တဲ့ ပွစိလေးတွေကိုဆို အပြစ်ပြောတတ်ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် ပွစိပွစိရေရွတ်တာက ကြားရတဲ့သူတွေသာ နားညည်းတာ သူတို့ကိုယ်တိုင်အတွက်ကျကောင်းကျိုးတွေရှိပါတယ်တဲ့။ ကိုယ်က တတွတ်တွတ်နဲ့ရေရွတ်နေတတ်တဲ့သူဆို ဂုဏ်ယူလိုက်တော့။ ကိုယ်က သိတောင်မသိလိုက်ဘဲ ပွစိပွစိရွတ်ရင်း ဒီအကျိုးကျေးဇူးတွေရနေတာပါနော်။

(၁) အထီးကျန်စိတ် မဖြစ်တော့ဘူး

စကားပြောဖော်ရှိမှ အထီးမကျန်တာမဟုတ်ပါဘူး။ တစ်ယောက်တည်းရှိနေချိန်မှာ ကိုယ့်အသံထွက်ပြီး ခပ်တိုးတိုးစကားပြောရေရွတ်တာလည်း စိတ်ဖြေသိမ့်ရာရနိင်ပါတယ်လို့ စိတ်ပညာရှင်တွေကပြောပါတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အားပေးမယ်၊ ကိုယ့်အတွေးတွေကိုယ်ပြန်နားထောင်မယ်၊ ကဲ ဘယ်လောက်အဖော်ရလဲ။ တစ်ခုရှိတာက ကိုယ့်စိတ်နဲ့ကိုယ်ရန်ဖြစ်နေပြီ၊ တစ်ယောက်တည်းရန်ဖြစ်နေပြီဆိုရင်တော့ အခြေအနေမကောင်းဘူးပေါ့။

(၂) ဦးနှောက်ကို ပိုပြီးအသုံးချနိုင်လာတယ်

ဈေးသွားဝယ်စရာရှိတယ်ထား၊ ဝယ်စရာတွေကို မမေ့အောင် ပါးစပ်ကရွတ်နေဖူးတယ်မလား။ စာကျက်သလိုမျိုးပဲ။ တတွတ်တွတ်ရွတ်တာက မှတ်ဉာဏ်တွေကို လှုံ့ဆော်ပေးတယ်လေ။ တစ်ခုခုလုပ်စရာရှိလည်း ငါဒါပြီးရင် ဟိုဟာလုပ်ရမယ်ဆိုတာမျိုး အလုပ်တာဝန်တွေ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုသတိပေးသလိုဖြစ်စေပါတယ်။

တစ်ယောက်တည်းစကားပြောတာက ဖိစီးရှုပ်ထွေးနေတဲ့ကိုယ့်ရဲ့စိတ်ကိုပြေလျော့စေနိုင်တယ်။တောင်စဉ်ရေမရတွေ အမောတကောတွေးနေတော့မှာမဟုတ်ဘူး။ စိတ်ကတဖြည်းဖြည်းအနည်ထိုင်ပြီး လုပ်သင့်တဲ့အလုပ်တွေမြင်လာပါလိမ့်မယ်။ ရင်ဖွင့်ဖော်တစ်ယောက်မလိုဘဲ ရင်ထဲတင်းကျပ်နေတာတွေ၊ခေါင်းထဲရှုပ်ထွေးနေတာတွေ၊ စိတ်ထဲဖိစီးနေတာတွေ အတိုင်းအတာတခုအထိလျော့သွားနိုင်ပါတယ်။

(၅) ကလေးကို စကားပိုတတ်စေတယ်

ကိုယ့်မှာ ကလေးရှိတယ်ဆိုရင် ကလေးရှေ့တတွတ်တွတ်စကားပြောရေရွတ်နေတာနဲ့တင် ကလေးက စကားတတ်မြန်လာနိုင်ပါတယ်။ အမြဲကြားနေရတဲ့စကားတွေကနေ စပြီးသင်ယူတတ်တဲ့အရွယ်မို့ သင်ဖို့ကောင်းတဲ့စကားတွေဖြစ်ဖို့တော့လိုပါတယ်။ ဆဲဆိုတာ၊ပြစ်တင်တာ၊ ရိုင်းစိုင်းတဲ့အသုံးအနှုန်းတွေသုံးတာ မဖြစ်ဖို့ သတိထားပါ။